Ο θρίαμβος του NLC 2025 επιβεβαίωσε
Το Nations’ Lifesaving Cup (NLC) ήταν ένα προσωπικό όνειρο ετών. Από την σύλληψη έως την υλοποίηση, μεσολάβησαν γεγονότα που απαιτούν πολύ μελάνι για να καταγραφούν. Οι αγώνες έγιναν, επειδή η Ελλάδα τους είχε ανάγκη, με τρόπο που μόνο ένας Ρωμιός ποιητής θα μπορούσε να περιγράψει.
Πράξη πρώτη: Η συμμετοχή της Ελλάδας στην περσινή διεθνή διοργάνωση (το 1ο Μεσογειακό Πρωτάθλημα Ναυαγοσωστικής), εκτός από θρίαμβο, δημιούργησε στην ΕΑΝΕ απώλειες σε πόρους (οικονομικά κενά και δυστυχώς στην απόφαση μου να απομακρύνω συνεργάτες/ αθλητές που με απογοήτευσαν). Η διακοπή κάθε αθλητικής δραστηριότητας ήταν μονόδρομος.
Πράξη δεύτερη: Ένας Ινδός εκατομμυριούχος, υποσχέθηκε χορηγία για μια διεθνή διοργάνωση κύρους. Ευκαιρία για «ανάσταση». Τελικά εξαφανίστηκε με θράσος, εκθέτοντας την ΕΑΝΕ σε σημαντική οικονομική ζημιά και απέναντι στις χώρες που είχαν προσκληθεί. Η ακύρωση των αγώνων ήταν αναπόφευκτη για να σταματήσει η οικονομική αιμορραγία.
Πράξη τρίτη: Κάποια μέρα που προπονούμουν με τον πατέρα μου Παντελή, μου λέει: «Αναπροσάρμοσε το πλάνο σου και κάνε τους αγώνες. Χρεωμένος είσαι έτσι κι αλλιώς. Η πολύ δουλειά έχει γίνει!» Αρνήθηκα. Έπειτα θυμήθηκα ότι σε ένα παρόμοιο σταυροδρόμι, ο Dr Louis Bonann είχε συμβουλέψει τον γιο του, Greg, να ζητήσει τα πνευματικά δικαιώματα για να «αναστήσει» το Baywatch που είχε ακυρωθεί μετά τον πρώτο χρόνο προβολής, λόγω χαμηλής τηλεθέασης. O γιος άκουσε τον πατέρα, και η τηλεοπτική σειρά έγινε παγκόσμιος θρίαμβος. Παρά την συναισθηματική και οικονομική ζημιά, αποφάσισα να προχωρήσω. Η είδηση έγινε δεκτή με χαρά σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Πράξη τέταρτη: Το NLC 2025 έγινε! Όσοι συμμετείχαν (εθελοντές, αθλητές, προπονητές, επίσημοι), είχαν μόνο καλά λόγια να πουν. Συναδέλφωση, γνώσεις, ιστορία, χαρά, ήταν μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποίησαν για να περιγράψουν όσα αισθάνθηκαν. Τα φωτισμένα από χαρά πρόσωπα όλων, ήταν μια ανακούφιση. Το "ευχαριστώ" τους ήταν ο "μισθός" μου.
Επίλογος: Είναι δύσκολο να εξηγήσω τι με ώθησε στην σύλληψη, προκήρυξη, ακύρωση και τελικά την διεξαγωγή του αγώνα. Τι μας ωθεί προς τα εμπρός μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό «happy end;» Τα έργα μας είναι σημαντικότερα από την ύπαρξη μας. Γιατί ενώ εμείς θα ξεχαστούμε σύντομα μετά τον θάνατο μας, το έργο μας θα παραμένει ζωντανό όσο και εάν οι άνθρωποι θα έχουν ανάγκη να ανατρέξουν για να εμπνευστούν ή να βοηθηθούν από αυτό. Είμαι υπερήφανος για την Εθνική Ελλάδος. Ευχαριστώ τις χώρες, τους εθελοντές, τους αθλητές και τον νέο Εθνικό Προπονητή, Εφραίμ Χαλκιά, για την επιτυχία, αμέσως μετά από την ανάληψη των καθηκόντων του. Οι αγώνες έγιναν μια κρύα νύχτα. Αυτό που κάναμε στο σκοτάδι, μας έβγαλε στο φως! Είναι άγνωστο το εάν θα υπάρξει συνέχεια. Όμως τουλάχιστον σε χρόνο ενεστώτα, ο Ρίτσος επιβεβαιώθηκε: «Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις. Εκεί που πάει να σκύψει, να την πετιέται από ξαρχής, κι αντριεύει και θεριεύει!» Εικόνα: ΕΑΝΕ.
